مقدمه: در دهه 1950 وانکومایسین به عنوان یک آنتی بیوتیک مفید جهت درمان عفونت های حاصل از سوش های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین معرفی گردید پس از گذشت سه دهه از مصرف وانکومایسین،  استافیلوکوک های کوآگولاز منفی  مقاوم به آن گزارش شد. در این مطالعه به بررسی مقاومت استافیلوکوک ها نسبت به این آنتی بیوتیک پرداخته شد. روش کار: در این بررسی به مدت 6 ماه 50 نمونه استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بیماران سوختگی بیمارستان امام رضا (ع) و به همان تعداد باکتری جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان قائم (عج) مورد آزمایش قرار گرفتند. تمام استافیلوکوک های انتخاب شده جهت آزمایش نسبت به متی سیلین مقاوم بودند و حداقل غلظت ممانعت کننده از رشد (MIC) آن ها نسبت به وانکومایسین اندازه گیری شد. نتایج: از 50 باکتری جدا شده از بیماران سوختگی بیمارستان امام رضا (ع)، 4 مورد در برابر وانکومایسین دارای MIC معادل 5/12 میکروگرم در میلی لیتر بودند . در باکتری های جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان قائم (عج)، 1 مورد دارای MIC  معادل 5/12 میکروگرم در میلی لیتر بود. نتیجه گیری: با توجه به گسترش مقاومت نسبت به وانکومایسین پیشنهاد می گردد سعی شود که در بخش های بیمارستانی از جایگزین شدن این گونه باکتری های مقاوم ممانعت به عمل آورده شود.

زمینه و اهداف: استافیلوکوک اوریوس به عنوان یکی از مهمترین پاتوژن های قابل انتقال از مواد غذایی در سراسر جهان شناخته شده است. هدف از این تحقیق، بررسی نحوه شیوع بر اساس تعیین بیوتیپ باکتری های استافیلوکوکوس اوریوس استخراج شده از غذاهای بیمارستانی است. روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی-مقطعی در کترینگ بیمارستانی درجنوب شهر تهران، در سه ماه تابستاه سال 1400 صورت پذیرفت. در هر مرتبه نمونه برداری بر اساس منوی پخت هفتگی، یک نمونه از برنج و یک نمونه از کباب کوبیده و دو نمونه کتلت ازغذای بیماران و کارکنان جهت بررسی، با حفظ شرایط استاندارد اخذ شد. یافته ها: در کل از 411 نمونه غذایی 24جدایه از 127 نمونه کباب کوبیده مرغ (89/18%)، 16 جدایه از157 نمونه کتلت (19/10%)، آلوده بودند. در نمونه برنج هیچ آلودگی وجود نداشت. همچنین ارتباط معنی داری بین درجه حرارت پخت غذا و درصد شیوع استافیلوک اوریوس وجود داشت. در مقایسه دو نمونه دارای آلودگی بیشترین میزان شیوع استافیلوکوک اوریوس مربوط به کباب کوبیده مرغ (با دمای پخت 160 درجه سانتیگراد) و کمترین میزان مربوط به کتلت (با درجه 180 سانتیگراد) بود. میزان شیوع استافیلوکوک اوریوس در سطوح آشپزخانه بیمارستان مورد نظر 20% بود. بیوتیپ های شناسایی شده به ترتیب از بیشترین به کمترین شامل بیوتیپ گاوی 15مورد (5/37%)، گوسفندی 13مورد (5/32%)، طیور 6 مورد (15%)، انسانی 4 مورد (10%) و انسانی β, ٭,2 مورد (5%) بودند. نتیجه گیری: طبخ و سرو و انتقال نادرست از غذاهای پخته شده یا فرآوری شده و عدم رعایت موارد بهداشتی، نقش مهمی در اشاعه باکتری های استافبلوکوک اوریوس دارند.

زمینه مطالعه: در سال های اخیر جداسازی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به آنتی بیوتیک ها بخصوص متی سیلین از دام ها و مواد غذائی حاصل از آنها افزایش یافته است.هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین میزان شیوع استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در پنیرهای سفید و کره های سنتی عرضه شده در تبریز با روش های کشت و PCR و همچنین تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی آنها می باشد.روش کار: در مطالعه حاضر 250 نمونه از پنیرهای سفید سنتی و کره های محلی از مناطق مختلف سطح شهر تبریز ابتدا از نظر آلودگی به استافیلوکوکوس اورئوس کوآگولاز مثبت به روش کشت مورد ارزیابی قرار گرفته و سپس ایزوله های حاصله توسط روش بر اساس ژن جهت تایید استافیلوکوکوس اورئوس و ژن مقاومت متی سیلین A ارزیابی شده و در نهایت الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی ایزوله ها با استفاده روش دیسک دیفیوژن آگار مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: بر اساس روش کشت 26 نمونه از پنیرها و 24 نمونه از کره های مورد آزمایش آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس کوآگولاز مثبت تشخیص داده شدند. این نمونه ها به ترتیب 19 و 11 ایزوله بر اساس با جفت پرایمر ژن بعنوان استافیلوکوکوس اورئوس مورد تایید قرار گرفتند. از مجموع 30 ایزوله دارای ژن، 11 مورد دارای ژن بودند. از مجموع 50 ایزوله 11 ایزوله به 4 آنتی بیوتیک، 12 ایزوله ایزوله به 5 آنتی بیوتیک، 6 ایزوله به 6 آنتی بیوتیک، 6 ایزوله به 7 آنتی بیوتیک، 6 ایزوله به 8 آنتی بیوتیک 6 ایزوله به 9 آنتی بیوتیک 1 ایزوله به 10 آنتی بیوتیک و 2 ایزوله به 11 آنتی بیوتیک بطور همزمان مقاومت نشان دادند.نتیجه گیری نهایی: در مجموع می توان گفت که میزان شیوع استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به طیف وسیعی از انواع مختلف آنتی بیوتیک ها از همه مهمتر مقاومت به متی سیلین در نمونه های مورد آزمایش در حد قابل توجهی است.

زمینه و اهداف: عفـونت های طبیعی استافیلـوکوکوسی و واکسن های حـاوی سلول کامـل باکتـری توانایی کمی در برانگیختـن آنتـی بادی های میزبان دارند. در حالی که آنتی بادی های اختصاصی بر علیه آنتی ژن های نوترکیب استافیلوکوکوسی بسیار محافظت کننده هستند. ساکول آنتی ژنی است که به تازگی شناخته شده است و اطلاعات اندکی در مورد ویژگی های ساختاری و ایمونولوژیکی آن وجود دارد. هدف این مطالعه کلون کردن و تعیین توالی ژن ساکول استافیلوکوکوس اورئوس می باشد.روش بررسی: پس از تهیـه پرایمرهای اختصاصی قطعـه ای از ژن مورد نظر با روش PCR تکثیر یافت و به همراه پلاسمید با آنزیم های NdeI و XhoI، به صورت انتهاهای چسبان تولید گردیدند. پس از ترانسفورم pET21asacol به درون باکتری حد واسط اشریشیا کلی، پلاسمید نوترکیب با روش های هضم آنزیمی و تعیین ترادف ارزیابی شد. در نهایت ژن sacol با استفاده از نرم افزار مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: ژن ساکول به طول 723 جفت باز با توالی صحیح، کلون گردید. هضم آنزیمی با موفقیت انجام شد بدین ترتیب که ساکول به طور کامل از پلاسمید جدا گردید. تعیین توالی شباهت 100 درصد را با ژن الگوی اولیه از استافیلوکوکوس اورئوس نشان داد. بررسی نرم افـزاری حاکی از آن بود کـه این ژن پروتئینی به وزن مولکولی 32 کیلو دالتون را کد کرده و دارای 267 اسید آمینه می باشد که در انتهای –N ترمینال دارای یک C51 پپتیداز و در ساختار ثانویه خود دارای 1 مارپیچ آلفا و 14 صفحه بتا می باشد.نتیجه گیری: ساکول در اکثر سویه های استافیلوکوکوس اورئوس حفظ شده است و ممکن است در اکثر عفونت های استافیلوکوکوسی نقش داشته باشد. مطالعه نقش ایمونولوژیک و بررسی تنظیم بیان آن در مطالعات آتی اهمیت آن را فاش خواهد ساخت.

مقدمه: استافیلوکوکوس اورئوس از جمله عوامل مهم ایجاد عفونت در بیمارستانها می باشد. ونکومایسین آنتی بیوتیکی در درمان استافیلوکوک های مقاوم به متی سیلین MRSA)) می باشد. اخیرا بروز سویه های VRSA، درمان عفونتهای MRSA را با مشکل مواجه نموده است. هدف از انجام این مطالعه بررسی شیوع استافیلوکوکوس اورئوس با کاهش حساسیت نسبت به ونکومایسین در نمونه های بالینی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شهید محمدی بندرعباس و تعیین الگوی آنتی بیوگرام آنها بود.روش کار: در این مطالعه توصیفی - مقطعی در طی یک سال، در مجموع 104 سویه استافیلوکوکوس اورئوس با استفاده از رنگ آمیزی گرم و آزمایشهای تولید کاتالاز، کواگولاز، دی ان آز و حساسیت به نووبیوسین در حد گونه شناسایی شدند. الگوی حساسیت سویه ها نسبت به ونکومایسین و 10 آنتی بیوتیک دیگر با استفاده از روش Kirby - Baure و حداقل غلظت مهارکننده (MIC) با روش رقت در آگار بر اساس روش CLSI مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: بیشترین میزان حساسیت، نسبت به ونکومایسین (96.2%)، کلرامفنیکل (88.5%) و ریفامپیسین (81.7%) مشاهده شد. شیوع استافیلوکوکوس اورئوسهای مقاوم به متی سیلین (MRSA)،%40.4  بود. کاهش حساسیت به ونکومایسین در 4 سویه (3.8%) مشاهده شد.نتیجه گیری: با بروز سوشهای پاتوژن VISA و VRSA در بیمارستانها، لازم است کادر پزشکی در تشخیص، کنترل و درمان کسانی که با VISA و VRSA کلونیزه یا عفونی شده اند، اهمیت بیشتری قایل شوند و تعیین سریع عفونتهای VISA و VRSA در اولویت تحقیقات قرار گیرد.

سابقه و هدف: عفونت های ناشی از گونه های استافیلوکوکوس مرتبط با بیوفیلم همچنان به عنوان یک نگرانی بالینی جدی در بیماران استفاده کننده از ابزارهای پزشکی مطرح بوده و به عنوان منبعی برای ایجاد عفونت های بیمارستانی محسوب می گردند. ژن های مربوط به اوپرون ica پلی ساکاریدهای چسبنده بین سلولی را تولید می کنند که مستقیما در تشکیل بیوفیلم و عفونت زایی این باکتری نقش اصلی را دارد. در این مطالعه به بررسی میزان حضور ژن های اپرون ica مرتبط با بیوفیلم و بررسی توانایی اتصال و پتانسیل تولید بیوفیلم در ایزوله های بالینی ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس و استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس پرداخته شده است.مواد و روش کار: در این مطالعه تعداد 27 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس و 73 ایزوله استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس با روش های بیوشیمیایی معمول تعیین هویت شدند. توانایی تشکیل بیوفیلم با استفاده از دو روش کنگورد و لوله ای بررسی شد. سپس با استفاده از روش PCR حضور ژن های اپرون ica در تمام ایزوله ها مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: در این بررسی از تعداد 27 و 73 ایزوله استافیلوکوک اورئوس و استافیلوکوک اپیدرمیدیس به ترتیب 25 و 70 ایزوله توانایی تشکیل بیوفیلم را داشتند. آنالیز ژنتیکی نشان داد که اپرون icaADBC به ترتیب در 4% و 11% ایزوله های استافیلوکوک اورئوس و اپیدرمیدیس یافت شدند. میزان فراوانی icaA، icaB و icaC در استافیلوکوک اپیدرمیدیس بیشتر از استافیلوکوک اورئوس بود در حالیکه ژن icaD در %30 ایزوله های استافیلوکوک اورئوس بیشتر مشاهده گردید.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان داد که مطابق با مطالعات دیگر؛ تشکیل بیوفیلم در ایزوله استافیلوکوکی با حضور اپران ica همراه نیست و احتمالا به عوامل متعددی بستگی دارد.

زمینه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس (SA) قادر است تقریبا در تمام بدن ایجاد عفونت نماید. بسیاری از کارکنان و بیماران بستری در بیمارستان ها حامل این گونه هستند. مطالعه حاضر در جهت تعیین فراوانی نسبی SA و میزان مقاومت آن به متیسیلین  (MRSA)صورت گرفت.روش بررسی: از 151 نفر کارکنان اتاق عمل بیمارستان شهید صدوقی یزد، از طریق دو سواب برای ناخن و بینی نمونه برداری شد. نمونه ها بر روی محیط مانیتول سالت آگار کشت شد و روی کلنی های SA تعیین حساسیت به متیسیلین با کمک آنتی بیوگرام انجام پذیرفت. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون مربع کای و تست دقیق فیشر تحلیل شدند.یافته ها: شیوع %35.09 SA بود که به ترتیب در بینی و ناخن %19.2 و %15.9 دیده شد و شیوع MRSA در مجموع %11.92 بود که به ترتیب در بینی و ناخن %5.3 و %6.6 یافت شد. شیوع این باکتری در بینی جراحان بیش ترین و در بینی کارکنان خدمات کم ترین به دست آمد، در ناخن جراحان کم ترین و در ناخن کارکنان خدمات بیش ترین بود. رابطه معنی داری بین سن، جنس و سابقه کار با شیوع در حاملین وجود نداشت. ولی رابطه معنی داری بین رسته شغلی و MRSA در بینی و ناخن وجود داشت. کلیه ایزوله های MRSA به وانکومایسین حساس بودند.نتیجه گیری: با توجه به حساسیت شغلی کارکنان اتاق عمل، غربال گری جهت تعیین ناقلین سویه های فوق و اتخاذ روش های درمان و بعضا پیشگیرانه و نیز اجتناب از تجویز بی رویه آنتی بیوتیک ها پیشنهاد می شود.

پنیر فراورده ای است متشکل از چربی و پروتئین شیر، به همراه کلسیم و فسفری که به صور مختلف با پروتئین شیر ترکیب شده اند. با توجه به اهمیت مصرف پنیر در بین مردم ایران و با توجه به این که این محصول یکی از مهمترین فراورده های لبنی است و براساس آمارهای موجود حدود 20 درصد شیر تولیدی کشور در بخش صنایع لبنی تبدیل به پنیر می شود که از این مقدار سهم تولید پنیر سنتی در حدود 80 درصد می باشد، هدف از این تحقیق، ارزیابی میزان آلودگی پنیرهای سنتی عرضه شده در مناطق مختلف شهرستان کرج بود. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-مقطعی، در تابستان 1398 با نمونه برداری از بخش های مختلف شمال، غرب، شرق، جنوب و مرکز شهرستان کرج انجام شد. چهار نوع پنیر فله لیقوان تبریز، لاکتیکی، سفید و گچی در پنج منطقه جغرافیایی با چهارتکرار، از نظر وجود باکتری استافیلوکوکوس اورئوس مورد بررسی قرار گرفت. مطالعه حاضر نشان از آلودگی پنیرهای سنتی عرضه شده در شهرستان کرج و مناطق مختلف آن دارد، اگرچه که میزان آلودگی در غرب شهرستان، از سایر مناطق بیشتر بوده است. در بین مناطق، منطقه شرق با کمترین میزان آلودگی در بین سایر مناطق و وجود آلودگی تنها در پنیر گچی، به عنوان کم خطر ترین منطقه شناسایی شد. در مقابل وجود آلودگی بالا در هر چهار نوع پنیر مورد مطالعه در غرب شهرستان کرج، این بخش از شهرستان کرج را بر اساس نتایج این تحقیق به عنوان پرخطرترین منطقه در مصرف پنیرهای سنتی معرفی کرد.

زمینه: همه ی میکروارگانیسم ها به دلیل داشتن گروه های سولفات در اسید موکوپلی ساکاریدها و نیز گروه های فسفات یونیزه در فسفولیپیدها و برخی گروه های شیمیایی دیگر دارای بار الکتریکی منفی در سطح خود هستند و از طرفی پژوهش های رو به گسترش در خصوص تاثیر میدان های الکتریکی بر روی زندگی بیولوژیک از اثرات ضد التهابی گرفته تا اثرات کارسینوژن، بستر مناسبی را جهت بررسی این سوال که آیا این میدان ها می توانند موجب جذب یا دفع میکروارگانیسم ها گردند، فراهم می سازد. لذا در این مطالعه جذب الکتریکی استافیلوکوکوس اورئوس در محیط کشت مایع مورد تجسس قرار گرفت. روش کار: جهت ایجاد میدان الکتریکی از تانک پلاستیکی استفاده شد که در دو طرف آن الکترود مثبت (کاتد) و الکترود منفی (آند) تعبیه گردید. پس از استریل سازی، تانک تهیه شده با محیط کشت مایع نوترینت براث پر شد و باکتری مورد مطالعه (S. aureus ATCC 29213) در آن کشت گردید و جهت پخش یکسان باکتری در قسمتهای مختلف بوسیله لوپ، مایع درون تانک بهم زده شد. سپس با اتصال به جریان الکتریسیته شارژ مثبت و منفی در دو قطب تانک ایجاد شد. بعد از 24 ساعت از رشد باکتری از مناطق مختلف تانک نمونه برداری شده و نسبت به شمارش باکتری ها از مناطق مختلف نمونه برداری بعمل آمده و در محیط کشت نوترینت آگار کشت گردید. آزمایش فوق سه بار در شرایط یکسان تکرار و میانگین نتایج بدست آمده محاسبه گردید. یافته ها: نتایج میانگین شمارش باکتری بر روی نمونه های برداشته شده از مناطق مختلف تانک با میدان های الکتریکی با شدت 20 نیوتن بر کولون، در سه بار آزمایش بعمل آمده نشان داد که تعداد باکتری استافیلوکوکوس اورئوس در سمت الکترود مثبت CFU/ml 103× 2/8، در وسط تانک CFU/ml 103× 2/6 و در سمت الکترود منفی CFU/ml 103× 6/3 بود. نتیجه گیری: مقایسه نتایج بدست آمده بر روی تعداد باکتریها در سمت الکترود مثبت، الکترود منفی و وسط تانک نشانگر تاثیر مستقیم این میدان ها در جابجایی و جذب باکتری ها به سمت الکترود مثبت بود.